Wszystkie śpiwory na rynku europejskim muszą być testowane, mierzone i jasno sklasyfikowane zgodnie z normą europejską EN 13537, która obowiązuje od 1 stycznia 2005. Norma EN 13537 to ujednolicona metoda testowania oraz nowy wskaźnik klasyfikacji temperatur.

EN 13537 wymaga przeprowadzenia testu termicznego na manekinie. W wyniku tego testu powstają cztery grupy temperaturowe:

maksymalna  granica
T-max		 Górna granica komfortu. Temperatura,  przy której osoba częściowo odkryta nie zaczyna się pocić.
comfort
T-comf		 Niższa granica komfortu. Temperatura,  przy której człowiek w śpiworze odczuwa termiczną równowagę; nie czuje zimna w żadnej części ciala.
niższa granica
T-lim		 określa warunki, w których człowiek skulony ("zwinięty w kłębek") odczuwa najniższą temperaturę, przy której jest w stanie się wyspać
ekstremum
T-extreme

temperatura ekstremalna, przy której występuje ryzyko hipotermii. Warunki, które można przetrwać najwyżej przez sześć godzin.